user_mobilelogo

De Grand Tour: Engelse edelen reizen naar Italië

(artikel gepubliceerd in het tijdschrift OMNES van de Vereniging Pelgrimswegen naar Rome)

 

In de achttiende eeuw stond een reis naar Italië op de bucket list van de Engelse aristocratie. Deze Grand Tour (Grote Rondreis) was een leerschool in Romeinse geschiedenis én renaissancekunst. Na de educatieve reis werd de grand tourist geacht kennis te hebben van politiek, filosofie en kunst.

De Grand Tour 

In de achttiende eeuw maakten Engelsen een meerdere jaren durende reis naar Italië om de verworvenheden van de Romeinse tijd én de werken van renaissancekunstenaars als Leonardo da Vinci, Michelangelo en Bernini te bewonderen. Het doel van zo’n Grand Tour - de term werd voor het eerst gebruikt in 1670 - was het opdoen van kennis op het gebied van kunst en literatuur én inzicht te verkrijgen in de politieke verhoudingen. Door de hoge kosten was de reis uitsluitend weggelegd voor de kapitaalkrachtige aristocratie.

De grand tourists waren aanvankelijk aristocratische jongemannen. Zij werden vergezeld door een leraar die zijn pupil op het rechte pad van kunst, wetenschap en cultuur moest houden. De tutor werd spottend bear leader genoemd omdat de puberende jongens zich als ongelikte beren gedroegen. Na thuiskomst werden de jongemannen geacht een grote kennis van kunst en cultuur te hebben. De werkelijkheid was evenwel dat zij zich vooral hadden beziggehouden met drinken, biljarten en het veroveren van gewillige dames! In kranten en tijdschriften werd het gedrag van de bloem van de Britse natie scherp afgekeurd of was op zijn minst onderwerp van spot. De kritiek nam in de tweede helft van de achttiende eeuw af toen ook gedistingeerde oudere heren en vrouwen op reis gingen.